maandag 14 mei 2012

Flashback 1: Lapland :)

De Laplandtrip begon op 12 maart met het nemen van de vertrouwde bus richting Karlstad centrum :) Qasim en Kashif waren zo vriendelijk om me uit te zwaaien. Enkele uren later waren we (Berfin, Suzanne, Rilana & ik) al in Stockholm en genoten we van een vroeg middagmaal in de Pizzahut. In de namiddag werden we verwacht aan het Sheraton hotel waar de bus ons zou oppikken voor de 17 uur durende rit naar Kiruna. En de bus kon je niet missen: knalgeel en met een mismaakte mammoet erop (de slurf staat op zijn kop ?!) :p.


Er waren slechts 2 stops voorzien want na 10u zijn alle benzinestations gesloten in Zweden (alez, de winkels erbij toch). Maar met de nodige voorraad eten, goed gezelschap en een dekentjes zijn we nacht vrij goed doorgekomen. Om 7u 's morgens kwamen we aan, exact 24u nadat we vertrokken waren. We genoten van een ontbijt in de hostel en maakten ons dan snel klaar voor de eerste en niet de minste activiteit: de hondenslee en de sneeuwscooters. Een busje kwam ons oppikken en bracht ons naar een boerderij wat  verderop. We kregen eerst nog wat informatie en keken rond bij de honden terwijl alles werd klaargemaakt. We trokken ook nog dikke overalls aan boven de skivest en dikke broek die we al aanhadden. Maar ondanks de stralende hemel konden we dat wel gebruiken! En daar gingen we dan! Met de hondenslee werden we naar een Sami-tent in the middle of nowwhere gevoerd. Na een moeilijke start (de ene leiders ging bij een splitsing links en de andere rechts en een kort gevechtje) verliep alles 'smoothly'. We verbaasden ons over de snelheid die die 12 honden konden halen met een slee met 5 zwaar ingeduffelde mensen op! En nog meer verbaasd waren we toen we zagen hoe een hond zijn behoefte deed onder het lopen :p.


Bij de Sami-tent hingen we nog wat rond bij de honden tot ze moesten vertrekken voor de volgende groep. Daarna hadden we nog een fika en hield iedereen een fotoshoot. Voor we het wisten waren de sneeuwscooters daar al om terug te keren naar de boerderij. Tot mijn grote opluchting was het eigenlijk niet zo moeilijk om zo'n sneeuwscooter te besturen! Al was het een beetje jammer dat degene voor mij daar anders over dacht gezien het slakkengangetje waarmee ze vooruit ging.  Een beetje meer snelheid was leuk geweest maar dat is een detail :). Terwijl we aan het wachten waren op de rest van de groep, zonden we een beetje in de sneeuw. Met een verbrand gezicht tot gevolg: de combinatie van wind, sneeuw en zon was net ietsje teveel voor mijn huid :p Gelukkig was het na een dag al weer verdwenen. We kregen ook de gelegenheid om nog eventjes met puppies te spelen.
Rond de middag keerden we terug. Al was dat met een enige moeite. Bij het wegrijden van de boerderij vroeg de bestuurder randomly of we het leuk vonden. Een meisje zei voor de grap van niet en door de afleiding reed die gast in de meter sneeuw die naast de oprit lag. Na een paar pogingen werd de auto bevrijd en konden we vertrekken.

In de namiddag kreeg we van de gids een rondleiding in Kiruna. We trokken eerst naar een kerk die door de Zweden ooit verkozen is als mooiste kerk. Het was inderdaad een mooie kerk maar eigenlijk niet zo groot. Daarna gingen we nog naar het stadhuis en wandelden we wat rond in het centrum. Eigenlijk is Kiruna niet zo groot, 18000 inwoners denkik. De enige reden dat het bestaat is omwille van de grootste ijzermijn van Europa die daar is. En die mijn zorgt ervoor dat er de komende jaren veel zal veranderen in Kiruna. Door de vele gangen begint de grond langzaam in te storen. Daarom zullen ze geleidelijk aan het stadje verplaatsten. De kerk zullen ze bijvoorbeeld van de grond zagen en naar een plaats verderop vervoeren. Het plan was om dat ook met het stadhuis te doen (het stadhuis in 4 zagen en vervoeren) maar er waren geen wegen die groot genoeg waren. Daarom zullen ze gewoon een nieuw moeten bouwen. Ook alle mensen die er wonen zullen moeten verhuizen. En met de resten van de stad die overblijven zijn ze van plan een park / labyrint te maken op de plaatst waar de eerste grondverzakking is gebeurd (een grote put eigenlijk), als aandenken. De bedrijf dat de mijn uitbaat, betaalt alles. Ik kan de exacte winst niet meer zeggen maar geloof me, het in ontzettend hoog. Dus ze kunnen het zich wel permitteren. Zotjes allemaal! Een ander leuk weetje is dat ze de straten in Kiruna cirkelvorming hebben proberen te maken om zo de wind wat af te houden. Maar als je er eventjes rondloopt, besef je dat dat niets heeft uitgehaald :p

Kerk

IJzermijn
Stadhuis
Na die wandeling voelde iedereen wel de behoefte om wat slaap in te halen. Na het eten gingen we nog iets gaan drinken. We probeerden de rest van de groep te vinden die in een van de 3 cafés zou moeten zitten die Kiruna rijk was. Maar na wat in de ijskoude buitenlucht te hebben rondgelopen, doken we toch snel de Bisschop Arms  in. De groep was blijkbaar naar een open plek om het noorderlicht te spotten. Maar dat leek me toch ietsje te koud!

Op dag 2 verlieten we Kiruna en trokken we naar Abisko, een natuurpark niet ver van de Noorse grens. In de voormiddag maakten we een stop bij het ijshotel. Dat was wel tof om eens te zien maar ik zou daar nooit willen slapen! Je betaalt zot veel om een hele nacht kou te lijden :p. In de namiddag stopten we bij enkele Sami's. We maakten er kennis met een grappig oud ventje en zijn nicht. Hij had typische rendierschoenen en -wanten aan. Eerst vergezelde zijn nicht ons in een Samihut voor een beetje uitleg over de Samicultuur en een toastje met rendiervlees en rendierbouillon. Het vlees was wel ok maar de bouillon was vreselijk. Gelukkig kregen we maar een klein beetje zodat het toch gelukt was om het op te drinken. Op het einde zong ze 'het lied van de wind' waar iedereen onmiddellijk stil van werd.
Vervolgens mochten we bij de rendieren om hen wat gras te voederen. Nu, de meeste rendieren lopen eigenlijk rond in de vrije natuur. Dit zorgt ervoor dat het vlees zeer gezond is. Als het dan slachtings-tijd is verzamelen ze de dieren met helikopters en sneeuwscooters. Je merkt wel dat de Sami's veel respect hebben voor hun dieren, het voelt niet als louter een industrie. Het oude ventje leerde ons nog verschillende, soms bizarre tips hoe je bepaalde problemen met rendieren kon oplossen of problemen die je zelf had. Bijvoorbeeld: als je in de wilde natuur gewond raakt, is het goed om op de wonde te plassen omdat dat een soort ontsmettingsmiddel vormt. Nu, ik verkies toch liever de huidige ontsmettingsmiddelen :).

's Avonds kwamen we dan aan in het hostel in Abisko. Als avondactiviteit trokken we opnieuw naar een Sami-tent waar we wat hotdogs en marshmallows roosterden boven een vuur en een soort Zweedse glüwein dronken. We vingens ook al een kleine glimp op van het noorderlicht in de vorm van groenachtige wolken. Die avond was ik echter doodmoe. Ik had waarschijnlijk te weinig water gedronken want door de koude moet je eigenlijk meer water drinken, al voel je niet dat je dorst hebt. En het was natuurlijk ook gewoon vermoeiend :p

Op de 3de dag maakten we een bustocht naar Narvika, in Noorwegen. Eigenlijk was Narvika niet echt het doel maar wel de reis ernaartoe. Onderweg naar daar kon je namelijk genieten van mooie uitzichten. We stopten ook 2 maal om foto's te nemen van een fjord. En ik weet nu ook eindelijk wat een fjord is. Das blijkbaar een berg met water rond :p Wel zeer mooi!




In Narvika zelf bleven we maar 2u. We kregen de gelegenheid om een oorlogsmuseumpje te bezoeken wat we ook deden. Maar eigenlijk was het niet zo bijzonder. Ik was alleen verwonderd dat WOII zich ook in Noorwegen had afgespeeld. De Duitsers hadden namelijk Narvika aangevallen omdat het de haven is waar het ijzer van Kiruna naar toegebracht werd. De inwoners moesten daarom een tijdje onder de nazi-dictatuur lijden. Dat heeft geleid tot bizarre wetten. Zo moest je toen, als er plaats was op een bus, verplicht gaan zitten. Dat kwam omdat de Noren weigerden om naast een nazi te zitten. Maar zelfs dat kleine verzet werd niet geduld blijkbaar.

Eenmaal terug deden we weer een dutje in afwachting van de sauna. Daarna wandelden we naar een klein hutje aan het meer dat alleen een sauna was. Het was best aangenaam, ook al ben ik eigenlijk niet zo'n sauna mens. Om af te koelen kon je dan in je bikini door de sneeuw naar een gat in het meer crossen om een frisse duik te nemen. Dat is eigenlijk een beetje doodgaan maar wel leuk :p Ik denk dat ik gemiddeld 3 seconden erin gebleven ben :p We hadden toen ook het geluk om het eerste deftige noorderlicht te zien. Ik had nooit gedacht dat ik in Lapland buiten in een bikini naar de lucht zou staren. Zo zie je maar :)

De volgende dag was meteen ook de laatste. We hadden gelukkig nog een voormiddag om een wandeling naar het meer te maken. Daar amuseerden Suzanne, Rilana en ik ons met het maken van foto's met de zelfontspanner. Altijd leuk :p

De terugrit was ietsje minder aangenaam dan het doorgaan omdat er iets mis was met de vering van de bus. Bijgevolg zorgde het kleinste bobbeltje dat we zaten te stuiteren in onze stoel. Niet echt ideaal als je 17u onderweg bent. In ruil daarvoor kregen we wel prachtig noorderlicht te zien, de beste van de hele reis. Iedereen was luidop het noorderlicht aan het bewonderen en dat was voor de buschauffeurs het teken om eventjes aan de kant te stoppen. Iedereen sprong meteen uit de bus en daar stonden we dan op de weg, naar het noorderlicht te kijken.
Al bij al mochten we wel blij zijn dat we zonder problemen in Stockholm zijn geraakt. De goede reis hadden we ook te danken aan een supergoede gids. Ze leeft echt om te reizen, ze heeft zelfs geen vast huis. Als ze niet aan het gidsen is, gaat ze zelf op reis of logeert ze bij kennissen. Zotjes.

Moe maar tevreden keerden we uiteindelijk terug naar Karlstad :)








Geen opmerkingen:

Een reactie posten